2) Je, Tofauti za Watu Katika Riziki na Maisha ni Dhuluma?

Shaka jingine linaloulizwa mara nyingi ni hili: ikiwa Allah ni Mwingi wa haki na Mwenye rehema, kwa nini watu hawafanani katika mali, afya, elimu, au hali za maisha? Kwa nini mmoja anakuwa tajiri na mwingine maskini? Kwa nini mmoja anaishi kwa afya na mwingine anaishi na maradhi? Wengine hufikiri kuwa tofauti hizi ni aina ya dhuluma.

Jibu la swali hili linaanzia katika kuelewa maana ya dunia. Dunia si sehemu ya malipo ya mwisho, bali ni sehemu ya mtihani. Allah amemuumba mwanadamu ili amjaribu katika hali tofauti. Kuna anayejaribiwa kwa umasikini, na kuna anayejaribiwa kwa utajiri. Kuna anayejaribiwa kwa afya, na kuna anayejaribiwa kwa ugonjwa. Hivyo, tofauti za maisha si ishara ya ubora wa moja kwa moja wala si ushahidi wa dhuluma.

Katika mtazamo wa أهل السنة والجماعة, Allah ni Mwenye hekima kamili. Hafanyi jambo bila hekima. Hata kama mwanadamu haioni hekima yote kwa macho yake, hilo halimaanishi kuwa hakuna hekima. Mara nyingi mwanadamu hutazama jambo kwa sehemu ndogo sana, ilhali elimu ya Allah imekamilika.

Pia, Uislamu haujafundisha kwamba tajiri ndiye anayependwa zaidi na Allah au maskini ndiye aliyenyimwa rehema. Kigezo cha ubora mbele ya Allah ni taqwa, si mali wala sura. Mtu tajiri anaweza kushindwa katika mtihani wake wa mali, na maskini anaweza kufaulu kwa subira na kuridhika. Vivyo hivyo, mwenye afya anaweza kuwa mbali na Allah, na mgonjwa anaweza kuwa karibu zaidi na Mola wake kwa sabira na dua.

Ni muhimu kuelewa pia kuwa maisha ya dunia si mwisho wa kila kitu. Kuna Akhera, na huko ndipo haki itadhihirika kwa ukamilifu. Yule aliyedhulumiwa bila haki katika dunia atapewa haki yake. Yule aliyefanya mema atayapata. Yule aliyovumilia atapata thawabu. Hii ndiyo sababu haiwezekani kutazama dunia peke yake kisha utoe hukumu kamili juu ya hekima ya Allah.

Kwa hiyo, tofauti za watu katika maisha si dhuluma. Ni sehemu ya mpango wa Allah katika mtihani wa dunia, na mwisho wa yote ni hesabu ya haki mbele Yake. Muislamu anatakiwa kutazama maisha kwa imani, sabira, na matumaini, si kwa mashaka na hasira.